Preek - 1 Koningen 19 - BURN-OUT

Inleiding

dia 1 - persconferentie

Afgelopen maandag was het weer zo ver: een corona-persconferentie.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat,

maar elke keer als zo’n persconferentie wordt aangekondigd

krijg ik weer een hartverzakking:

waar gaan ze nu weer mee komen?

Ben je net gewend aan een nieuwe situatie,

begin je een beetje je draai te vinden in die 1,5-metersamenleving,

moet alles wéér anders.

Ik merk dat het mij stress oplevert en dat ik er moe van wordt.

En dat terwijl de impact van de laatste ronde maatregelen

op mij niet zo gek groot is:

voor kerkdiensten geldt een uitzondering op de maximale groepsgrootte,

in de kroeg kwam ik toch al niet veel, ik werk er ook niet,

en trouwplannen heb ik ook niet.

 

dia 2 - burnout

Ik vind het dus helemaal niet raar

dat ik op rtlnieuws een artikel over corona-burn-outs vond.

Volgens dat artikel komt er naast de tweede coronagolf ook een mentale golf aan.

We piekeren ons een slag in de rondte,

en alle plekken waar je normaal even afleiding zou zoeken, zijn gesloten.

In het artikel stelt neuropsycholoog Erik Matser:

‘vier miljoen Nederlanders staan op omvallen. (…)

we kunnen onze piekergedachten niet langer afschudden

door een opeenstapeling van slecht nieuws.’

En dat kan serieuze gevolgen hebben:

je lichaam komt in de overlevingsmodus,

en dat kan zelfs tot blijvende hersenschade leiden.

De verleiding kan groot zijn om je op te sluiten,

te bingewatchen met een voorraad chips erbij,

maar dat is, volgens de psychologen, het laatste wat je moet doen:

je moet juist goed eten, sporten en met anderen praten.

 

dia 3 – burn-out / 1 Koningen 19

We gaan vandaag verder met het verhaal van Elia,

en Elia zit ook in zo’n burn-out.

Elia is helemaal op – hij kan niet meer.

We gaan het lezen: 1 Koningen 19.

 

1.   Burn-out

dia 4 – profeet met een burn-out

Het is een enorm contrast

met hoe we Elia de vorige keer hebben achtergelaten.

Toen beleefde Elia zijn ultieme gloriemoment,

met zijn wedstrijd op de berg Karmel.

Hij had de profeten van Baäl uitgedaagd

om voor eens en altijd aan te tonen dat er maar 1 God is:

de Heer, JHWH, IK BEN.

De Baälprofeten waren afgegaan als een gieter,

en Elia was als de grote winnaar naar voren gekomen.

 

Nou ja, eigenlijk was God natuurlijk de grote winnaar,

maar dat loopt allemaal een beetje door elkaar heen.

Als jij aan de kant van de winnaar staat,

dan voel jij jezelf ook een winnaar.

Zo gaat dat met Elia ook.

Als God met vuur uit de hemel reageert,

roept Israël uit: ‘de Heer is God’.

Gód is hier de grote winnaar.

Maar ook voor Elia is het een topmoment:

eindelijk geloven de mensen hem.

Het is Elia’s missie duidelijk te maken dat er maar 1 God is:

‘de Heer is God’ – en laat dat toevallig ook de betekenis zijn van zijn naam.

Elia: de Heer is mijn God.

Dus als Israël scandeert ‘de Heer is God’,

hoort Elia ook zijn eigen naam.

En het voelt goed.

 

dia 5 - woestijn

Maar het is Elia niet gegund er lang van te genieten.

Israël is al snel weer vergeten wat er gebeurd is.

Het regent weer in Israël, daar zijn ze heel blij mee,

en daarmee is de kous af en begint het gewone leven weer.

Maar wie niet overgaat tot de orde van de dag,

en wie nooit zal vergeten dat Elia de Baälprofeten zo te kijken heeft gezet,

dat is Izebel – koning Achabs lieftallige echtgenote…

Izebel zweert dat ze wraak zal nemen,

en Elia wordt ongewenst persoon nummer 1 in Israël.

 

Het kan verkeren:

het ene moment ben je een gevierd profeet,

het andere moment moet je vluchten voor je leven.

Niets vergankelijker dan roem…

Hoe dan ook: het gevolg is dat Elia in een diepe burn-out beland.

En dat is niet zo gek:

als je alles hebt gegeven, zoals Elia,

met alle stress die daarbij komt kijken,

en als je dan even een gloriemoment beleeft,

om daarna weer keihard onderuit gehaald te worden,

dan is het volkomen logisch dat je opgebrand bent.

 

Elia dus ook.

En hij doet de typische dingen.

Hij trekt zich terug, niet met een zak chips achter Netflix,

maar in de woestijn.

Hij wil niets meer met de wereld om hem heen te maken hebben.

Elia is vol medelijden met zichzelf,

hij denkt dat hij alleen is overgebleven

-ook zoiets typisch: in een burn-out denk je dat je er alleen voorstaat-

en hij vraagt God of hij mag sterven.

Elia is op.

 

dia 6 – burn-out en geloof

Maar kun je een lijn trekken tussen de burn-out van Elia

en onze stressklachten en de burn-out-golf die er mogelijk aankomt?

Dat Elia opgebrand is,

is niet zomaar omdat hij zich vol op zijn werk heeft gestort en stress ervaart,

het heeft alles te maken met de bijzondere taak die hij had:

Israël duidelijk maken dat er maar 1 God is.

En nu geeft Elia díe taak op.

Zijn burn-out is direct een geloofscrisis.

 

dia 7 - kerkverlating

De beste parallel met Elia’s burn-out,

is een kerk die het niet meer ziet zitten.

Al jaren worden de kerken alleen maar leger,

en kerken proberen van alles om het tij te keren,

maar het lijkt een verloren strijd.

Soms geven kerken het echt op, door zich op te heffen,

en soms trekt ze zich gewoon terug op zichzelf.

Als kerk hebben we een boodschap voor de wereld,

twee weken geleden hadden we het op de gemeentevergadering

over pionieren in Kogerveld, maar waarom zouden we?

We hebben het al zo vaak geprobeerd, denk aan Samen Thuis,

waarom daar nu weer energie in steken?

Dát is een kerk met een burn-out.

 

dia 8 - burnout

Tegelijk heeft die burn-out van Elia

ook van alles te zeggen voor onze ‘gewone’ burn-outs.

Elke burn-out confronteert je met jezelf,

in elke burn-out is de vraag: wie ben ik,

wat maakt mijn leven het leven waard?

Een burn-out gaat direct over je geloof – net als bij Elia.

Daarom maakt hoe God op Elia reageert

ook uit voor hoe jij met jouw stress omgaat.

Niet dat alle antwoorden op burn-out in de bijbel te vinden zijn,

als je serieuze klachten hebt, heb je meer nodig dan een preek,

zou ik je zeker aanraden contact met je huisarts op te nemen,

maar er zit ook echt een geloofskant aan!

 

2.   IK BEN is erbij

dia 9 – 1. terug naar het begin (Horeb)

Hóe reageert God dan?

Kort gezegd: hij laat Elia zien dat Elia er niet alleen voor staat,

maar dat God bij hem is.

De Heer, JHWH, IK BEN, is erbij!

 

Het is niet voor niets dat ik die naam nu noem:

want het eerste wat God doet,

is Elia terug laten gaan naar het begin.

Elia moet naar de berg Horeb,

en dat is niet zomaar een berg: het is de berg van God!

Dit is de plek waar God eeuwen geleden zijn naam liet weten,

aan Mozes, bij de brandende braamstruik: JHWH, IK BEN.

Op dezelfde plek, 40 jaar later,

krijgt Mozes van God de 10 geboden.

Én in Exodus 34 mag Mozes, weer op die plek, een glimp van God zien.

De Horeb is de plek waar het allemaal begon,

de plek waar God zich bekend maakte

en de plek waar God zich aan Israël verbond.

 

Dáár moet Elia nu naartoe.

Op een soort pelgrimstocht.

40 Dagen doet Elia erover om bij de Horeb te komen.

Dat had zeker sneller gekund, maar het is ook symbolisch:

onder leiding van Mozes deed Israël er 40 jaar over

om van de Horeb in Israël te komen.

Nu doet Elia 40 dagen over de reis andersom,

terug naar waar het allemaal begon.

 

Als je in een burn-out zit, is dat een goed idee!

Terug naar de basis, terug naar de bron.

Je hebt je helemaal gegeven, maar waarvoor eigenlijk?

Het is goed om dan weer terug te gaan naar de kern:

wie ben ik ook alweer,

waarom doe ik wat ik doe,

wat zijn mijn verlangens,

en welke plek heeft God in dat allemaal?

 

dia 10 – 2. God verschijnt in de leegte (stilte)

Elia moet dus terug naar dat begin – dat is het eerste.

Het tweede wat God doet: hij verschijnt, ín de leegte.

Het is het hart van dit verhaal,

en een van de hoogtepunten van het Oude Testament:

God laat zichzelf wéér zien, net als bij Mozes.

 

Maar niet zoals Elia het verwacht.

Als hij al iets verwacht –

want in een burn-out zijn je verwachtingen behoorlijk naar beneden bijgesteld…

Maar áls Elia al iets verwacht,

dan is het dat als God zich laat zien,

het zo indrukwekkend is, dat je niet om hem heen kunt.

Zoals met dat vuur uit de hemel op de berg Karmel bijvoorbeeld –

nog maar zo kort geleden.

Dat is iets wat écht bij God past.

Als God zich laat zien, dan laat hij ook echt zíen dat hij er is.

Met een storm, een aardbeving, of vuur.

 

En Elia krijgt zijn storm, aardbeving en vuur –

maar God is er niet in te bekennen!

Eerst wordt het stil.

Dan klinkt ‘het gefluister van een zachte bries’, en dáár is God!

God laat zichzelf van een andere kant zien.

Hij zegt als het ware:

‘Elia, jij denkt dat ik er alleen ben als ik machtige dingen doe,

maar ik ben er net zo goed als je me bijna niet opmerkt.

Ik was er in dat vuur op de Karmel,

maar ik ben er net zo goed in jouw burn-out,

in de leegte die jij ervaart.’

 

Denk niet dat God zich heeft teruggetrokken

als je geen machtige dingen van hem ziet.

Juist in de leegte komt hij naar je toe.

Als je moe bent, gestrest of burn-out -

God is erbij en zegt: ik ben JHWH, IK BEN.

Hij komt bij je, zodat je niet alleen bent.

 

dia 11 – 3. nieuw perspectief (niet alleen)

Dan het derde: God geeft ook nieuw perspectief.

God maakt het heel praktisch met een nieuwe opdracht voor Elia.

Zo lang Elia alleen is in de woestijn,

zal hij zich in de knoop blijven denken.

Elia moet daar weer uitkomen.

Hij hoeft nu niet weer de confrontatie met Achab en Izebel aan te gaan,

maar God heeft wél wat voor Elia te doen: hij moet 3 mensen zalven.

Je zou kunnen zeggen: Elia gaat op therapeutische basis aan de slag.

Hij is weer een man met een missie.

 

Overigens komt daar nog niet zo heel veel van terecht.

De enige die daadwerkelijk door Elia wordt aangewezen is Elisa,

Elia’s opvolger die later wel Hazaël en Jehu zalft.

Maar dat Elia Elisa vindt, geeft Elia ook alweer nieuw perspectief:

hij beklaagde zich tegenover God dat hij de enige was –

nu vind hij in Elisa een zielsverwant.

Elia staat er niet langer alleen voor!

Gód is bij hem – maar God geeft ook mensen om Elia heen.

Mensen als Elisa, maar hij is de enige niet:

er zijn nog altijd 7000 mensen in Israël

die niets van Baäl moeten hebben.

 

Elia krijgt van God een les die waardevol is als je burn-out bent:

je staat er niet alleen voor,

niet alles hangt van jou af

en niet alles moet direct worden opgelost.

God zegt: ‘laat dat maar aan mij over.’

Dat perspectief is een verademing.

 

3.   Ontdek!

dia 12 – ontdek! (regenboog)

Ik vind het mooi hoe God met Elia omgaat.

Elia mag ontdekken dat God bij hem is.

En dat mogen wij ook ontdekken:

God ís er al lang – hij is IK BEN!

 

Dat geldt voor kerken die burn-out zijn.

Ik had het even over pionieren in Kogerveld.

Dat kunnen we voor onszelf heel zwaar maken,

zo zwaar dat we er moe van worden,

en ons gaan terugtrekken op onszelf.

Waarom zouden we nog energie in de wijk steken?

Nou, heel simpel: omdat God er al lang is!

Het hangt niet van ons af – God is er al lang bezig.

En het zou jammer zijn als we dat missen!

 

Maar het geldt ook voor jouw leven.

Voor als jij moe bent, op bent,

gestrest raakt van al die coronamaatregelen:

Gód is erbij – ook als jij het allemaal even niet meer weet.

Je bent geliefd, door Jezus ben je van hém: dat is de basis.

En van daaruit mag je verder ontdekken, opstaan, leven!

Amen.

1 Koningen 19 - BURN-OUT

Inleiding

dia 1 - persconferentie

Afgelopen maandag was het weer zo ver: een corona-persconferentie.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat,

maar elke keer als zo’n persconferentie wordt aangekondigd

krijg ik weer een hartverzakking:

waar gaan ze nu weer mee komen?

Ben je net gewend aan een nieuwe situatie,

begin je een beetje je draai te vinden in die 1,5-metersamenleving,

moet alles wéér anders.

Ik merk dat het mij stress oplevert en dat ik er moe van wordt.

En dat terwijl de impact van de laatste ronde maatregelen

op mij niet zo gek groot is:

voor kerkdiensten geldt een uitzondering op de maximale groepsgrootte,

in de kroeg kwam ik toch al niet veel, ik werk er ook niet,

en trouwplannen heb ik ook niet.

 

dia 2 - burnout

Ik vind het dus helemaal niet raar

dat ik op rtlnieuws een artikel over corona-burn-outs vond.

Volgens dat artikel komt er naast de tweede coronagolf ook een mentale golf aan.

We piekeren ons een slag in de rondte,

en alle plekken waar je normaal even afleiding zou zoeken, zijn gesloten.

In het artikel stelt neuropsycholoog Erik Matser:

‘vier miljoen Nederlanders staan op omvallen. (…)

we kunnen onze piekergedachten niet langer afschudden

door een opeenstapeling van slecht nieuws.’

En dat kan serieuze gevolgen hebben:

je lichaam komt in de overlevingsmodus,

en dat kan zelfs tot blijvende hersenschade leiden.

De verleiding kan groot zijn om je op te sluiten,

te bingewatchen met een voorraad chips erbij,

maar dat is, volgens de psychologen, het laatste wat je moet doen:

je moet juist goed eten, sporten en met anderen praten.

 

dia 3 – burn-out / 1 Koningen 19

We gaan vandaag verder met het verhaal van Elia,

en Elia zit ook in zo’n burn-out.

Elia is helemaal op – hij kan niet meer.

We gaan het lezen: 1 Koningen 19.

 

1.   Burn-out

dia 4 – profeet met een burn-out

Het is een enorm contrast

met hoe we Elia de vorige keer hebben achtergelaten.

Toen beleefde Elia zijn ultieme gloriemoment,

met zijn wedstrijd op de berg Karmel.

Hij had de profeten van Baäl uitgedaagd

om voor eens en altijd aan te tonen dat er maar 1 God is:

de Heer, JHWH, IK BEN.

De Baälprofeten waren afgegaan als een gieter,

en Elia was als de grote winnaar naar voren gekomen.

 

Nou ja, eigenlijk was God natuurlijk de grote winnaar,

maar dat loopt allemaal een beetje door elkaar heen.

Als jij aan de kant van de winnaar staat,

dan voel jij jezelf ook een winnaar.

Zo gaat dat met Elia ook.

Als God met vuur uit de hemel reageert,

roept Israël uit: ‘de Heer is God’.

Gód is hier de grote winnaar.

Maar ook voor Elia is het een topmoment:

eindelijk geloven de mensen hem.

Het is Elia’s missie duidelijk te maken dat er maar 1 God is:

‘de Heer is God’ – en laat dat toevallig ook de betekenis zijn van zijn naam.

Elia: de Heer is mijn God.

Dus als Israël scandeert ‘de Heer is God’,

hoort Elia ook zijn eigen naam.

En het voelt goed.

 

dia 5 - woestijn

Maar het is Elia niet gegund er lang van te genieten.

Israël is al snel weer vergeten wat er gebeurd is.

Het regent weer in Israël, daar zijn ze heel blij mee,

en daarmee is de kous af en begint het gewone leven weer.

Maar wie niet overgaat tot de orde van de dag,

en wie nooit zal vergeten dat Elia de Baälprofeten zo te kijken heeft gezet,

dat is Izebel – koning Achabs lieftallige echtgenote…

Izebel zweert dat ze wraak zal nemen,

en Elia wordt ongewenst persoon nummer 1 in Israël.

 

Het kan verkeren:

het ene moment ben je een gevierd profeet,

het andere moment moet je vluchten voor je leven.

Niets vergankelijker dan roem…

Hoe dan ook: het gevolg is dat Elia in een diepe burn-out beland.

En dat is niet zo gek:

als je alles hebt gegeven, zoals Elia,

met alle stress die daarbij komt kijken,

en als je dan even een gloriemoment beleeft,

om daarna weer keihard onderuit gehaald te worden,

dan is het volkomen logisch dat je opgebrand bent.

 

Elia dus ook.

En hij doet de typische dingen.

Hij trekt zich terug, niet met een zak chips achter Netflix,

maar in de woestijn.

Hij wil niets meer met de wereld om hem heen te maken hebben.

Elia is vol medelijden met zichzelf,

hij denkt dat hij alleen is overgebleven

-ook zoiets typisch: in een burn-out denk je dat je er alleen voorstaat-

en hij vraagt God of hij mag sterven.

Elia is op.

 

dia 6 – burn-out en geloof

Maar kun je een lijn trekken tussen de burn-out van Elia

en onze stressklachten en de burn-out-golf die er mogelijk aankomt?

Dat Elia opgebrand is,

is niet zomaar omdat hij zich vol op zijn werk heeft gestort en stress ervaart,

het heeft alles te maken met de bijzondere taak die hij had:

Israël duidelijk maken dat er maar 1 God is.

En nu geeft Elia díe taak op.

Zijn burn-out is direct een geloofscrisis.

 

dia 7 - kerkverlating

De beste parallel met Elia’s burn-out,

is een kerk die het niet meer ziet zitten.

Al jaren worden de kerken alleen maar leger,

en kerken proberen van alles om het tij te keren,

maar het lijkt een verloren strijd.

Soms geven kerken het echt op, door zich op te heffen,

en soms trekt ze zich gewoon terug op zichzelf.

Als kerk hebben we een boodschap voor de wereld,

twee weken geleden hadden we het op de gemeentevergadering

over pionieren in Kogerveld, maar waarom zouden we?

We hebben het al zo vaak geprobeerd, denk aan Samen Thuis,

waarom daar nu weer energie in steken?

Dát is een kerk met een burn-out.

 

dia 8 - burnout

Tegelijk heeft die burn-out van Elia

ook van alles te zeggen voor onze ‘gewone’ burn-outs.

Elke burn-out confronteert je met jezelf,

in elke burn-out is de vraag: wie ben ik,

wat maakt mijn leven het leven waard?

Een burn-out gaat direct over je geloof – net als bij Elia.

Daarom maakt hoe God op Elia reageert

ook uit voor hoe jij met jouw stress omgaat.

Niet dat alle antwoorden op burn-out in de bijbel te vinden zijn,

als je serieuze klachten hebt, heb je meer nodig dan een preek,

zou ik je zeker aanraden contact met je huisarts op te nemen,

maar er zit ook echt een geloofskant aan!

 

2.   IK BEN is erbij

dia 9 – 1. terug naar het begin (Horeb)

Hóe reageert God dan?

Kort gezegd: hij laat Elia zien dat Elia er niet alleen voor staat,

maar dat God bij hem is.

De Heer, JHWH, IK BEN, is erbij!

 

Het is niet voor niets dat ik die naam nu noem:

want het eerste wat God doet,

is Elia terug laten gaan naar het begin.

Elia moet naar de berg Horeb,

en dat is niet zomaar een berg: het is de berg van God!

Dit is de plek waar God eeuwen geleden zijn naam liet weten,

aan Mozes, bij de brandende braamstruik: JHWH, IK BEN.

Op dezelfde plek, 40 jaar later,

krijgt Mozes van God de 10 geboden.

Én in Exodus 34 mag Mozes, weer op die plek, een glimp van God zien.

De Horeb is de plek waar het allemaal begon,

de plek waar God zich bekend maakte

en de plek waar God zich aan Israël verbond.

 

Dáár moet Elia nu naartoe.

Op een soort pelgrimstocht.

40 Dagen doet Elia erover om bij de Horeb te komen.

Dat had zeker sneller gekund, maar het is ook symbolisch:

onder leiding van Mozes deed Israël er 40 jaar over

om van de Horeb in Israël te komen.

Nu doet Elia 40 dagen over de reis andersom,

terug naar waar het allemaal begon.

 

Als je in een burn-out zit, is dat een goed idee!

Terug naar de basis, terug naar de bron.

Je hebt je helemaal gegeven, maar waarvoor eigenlijk?

Het is goed om dan weer terug te gaan naar de kern:

wie ben ik ook alweer,

waarom doe ik wat ik doe,

wat zijn mijn verlangens,

en welke plek heeft God in dat allemaal?

 

dia 10 – 2. God verschijnt in de leegte (stilte)

Elia moet dus terug naar dat begin – dat is het eerste.

Het tweede wat God doet: hij verschijnt, ín de leegte.

Het is het hart van dit verhaal,

en een van de hoogtepunten van het Oude Testament:

God laat zichzelf wéér zien, net als bij Mozes.

 

Maar niet zoals Elia het verwacht.

Als hij al iets verwacht –

want in een burn-out zijn je verwachtingen behoorlijk naar beneden bijgesteld…

Maar áls Elia al iets verwacht,

dan is het dat als God zich laat zien,

het zo indrukwekkend is, dat je niet om hem heen kunt.

Zoals met dat vuur uit de hemel op de berg Karmel bijvoorbeeld –

nog maar zo kort geleden.

Dat is iets wat écht bij God past.

Als God zich laat zien, dan laat hij ook echt zíen dat hij er is.

Met een storm, een aardbeving, of vuur.

 

En Elia krijgt zijn storm, aardbeving en vuur –

maar God is er niet in te bekennen!

Eerst wordt het stil.

Dan klinkt ‘het gefluister van een zachte bries’, en dáár is God!

God laat zichzelf van een andere kant zien.

Hij zegt als het ware:

‘Elia, jij denkt dat ik er alleen ben als ik machtige dingen doe,

maar ik ben er net zo goed als je me bijna niet opmerkt.

Ik was er in dat vuur op de Karmel,

maar ik ben er net zo goed in jouw burn-out,

in de leegte die jij ervaart.’

 

Denk niet dat God zich heeft teruggetrokken

als je geen machtige dingen van hem ziet.

Juist in de leegte komt hij naar je toe.

Als je moe bent, gestrest of burn-out -

God is erbij en zegt: ik ben JHWH, IK BEN.

Hij komt bij je, zodat je niet alleen bent.

 

dia 11 – 3. nieuw perspectief (niet alleen)

Dan het derde: God geeft ook nieuw perspectief.

God maakt het heel praktisch met een nieuwe opdracht voor Elia.

Zo lang Elia alleen is in de woestijn,

zal hij zich in de knoop blijven denken.

Elia moet daar weer uitkomen.

Hij hoeft nu niet weer de confrontatie met Achab en Izebel aan te gaan,

maar God heeft wél wat voor Elia te doen: hij moet 3 mensen zalven.

Je zou kunnen zeggen: Elia gaat op therapeutische basis aan de slag.

Hij is weer een man met een missie.

 

Overigens komt daar nog niet zo heel veel van terecht.

De enige die daadwerkelijk door Elia wordt aangewezen is Elisa,

Elia’s opvolger die later wel Hazaël en Jehu zalft.

Maar dat Elia Elisa vindt, geeft Elia ook alweer nieuw perspectief:

hij beklaagde zich tegenover God dat hij de enige was –

nu vind hij in Elisa een zielsverwant.

Elia staat er niet langer alleen voor!

Gód is bij hem – maar God geeft ook mensen om Elia heen.

Mensen als Elisa, maar hij is de enige niet:

er zijn nog altijd 7000 mensen in Israël

die niets van Baäl moeten hebben.

 

Elia krijgt van God een les die waardevol is als je burn-out bent:

je staat er niet alleen voor,

niet alles hangt van jou af

en niet alles moet direct worden opgelost.

God zegt: ‘laat dat maar aan mij over.’

Dat perspectief is een verademing.

 

3.   Ontdek!

dia 12 – ontdek! (regenboog)

Ik vind het mooi hoe God met Elia omgaat.

Elia mag ontdekken dat God bij hem is.

En dat mogen wij ook ontdekken:

God ís er al lang – hij is IK BEN!

 

Dat geldt voor kerken die burn-out zijn.

Ik had het even over pionieren in Kogerveld.

Dat kunnen we voor onszelf heel zwaar maken,

zo zwaar dat we er moe van worden,

en ons gaan terugtrekken op onszelf.

Waarom zouden we nog energie in de wijk steken?

Nou, heel simpel: omdat God er al lang is!

Het hangt niet van ons af – God is er al lang bezig.

En het zou jammer zijn als we dat missen!

 

Maar het geldt ook voor jouw leven.

Voor als jij moe bent, op bent,

gestrest raakt van al die coronamaatregelen:

Gód is erbij – ook als jij het allemaal even niet meer weet.

Je bent geliefd, door Jezus ben je van hém: dat is de basis.

En van daaruit mag je verder ontdekken, opstaan, leven!

Amen.