Preek - 1 Korintiërs 7:25-40 - GOD EN SINGLE-ZIJN

Inleiding

dia 1 - zwart

Vorige week zijn we begonnen met een serie preken over relaties.

Toen hadden we het over het huwelijk.

Vandaag gaan we verder met single-zijn.

Volgende week over LHBT’er-zijn,

en de week daarna sluiten we af met een preek over seksueel misbruik.

 

Vandaag dus over single-zijn – zonder liefdesrelatie door het leven gaan.

En dat is heel breed: het maakt nogal verschil of je nooit getrouwd bent,

of dat je gescheiden bent, of dat je weduwe of weduwnaar bent.

Vorige week zei ik al: het lastige van dit soort onderwerpen

is dat ze niet over iedereen gaan.

In dit geval gaat het ook niet over mij: op mijn 23e ben ik getrouwd.

Ik vraag me dus ook wel af: wie ben ik om over dit onderwerp te preken…

Aan de andere kant: ik vind dit onderwerp te belangrijk om over te slaan.

En ook net als vorige week:

het is mijn bedoeling dat iedereen iets aan deze preek heeft,

niet alleen de singles.

 

Omdat ik niet echt ervaringskennis kan inbrengen, heb ik op internet gezocht:

hoe vinden christelijke singles dat in de kerk met hen wordt omgegaan?

Wat ik daarin steeds weer tegenkwam:

singles hebben het gevoel dat ze iets uit te leggen hebben.

Als je vertelt dat je geen relatie hebt, krijg je direct de vraag: ‘waarom niet?’

Terwijl als je getrouwd bent, je nooit de vraag krijgt: ‘waarom?’

Wat best een goede vraag zou zijn trouwens…

Maar als je single bent, dán moet je opeens uitleggen

waarom jij alleen door het leven gaat.

En met wat pech krijg je er nog wat goedbedoelde opmerkingen bij als:

‘o, sorry, het spijt me!’ – alsof het een ernstige ziekte is.

Of: ‘huh, maar je bent zo leuk!’ En: ‘ik weet nog wel iemand voor je.’

Als er vervolgens in de kerk ook nog voor je gebeden wordt

tussen de zieken en de werklozen in,

dan krijg je helemaal het  idee dat je als single zielig bent.

 

dia 2 – God en single-zijn / 1 Kor 7

Maar dat is niet hoe de bijbel tegen singles aankijkt!

Als singles al iets uit te leggen hebben, dan getrouwden helemaal.

Daarover schrijft Paulus, zelf een single, in 1 Korintiërs 7:25-40.

Laten we dat gaan lezen.

 

1.    Waarom mensen trouwen

dia 3 – waarom mensen trouwen

Paulus voert hier een pleidooi om, als het enigszins kan, alleen te blijven.

Ben je al getrouwd, dan is daar niets meer aan te doen,

maar alleen blijven heeft Paulus’ sterke voorkeur.

Zelfs verloofde stelletjes geeft hij in overweging:

‘zou je niet liever zonder het juk van een relatie verder gaan?’

Daarmee doet Paulus behoorlijk revolutionaire uitspraken:

in die tijd was het huwelijk de standaard.

En eigenlijk is het dat nog steeds – als je samenwonen er ook bij rekent.

Maar waarom?

Waarom trouwen mensen?

 

dia 4 – Romeins: burgerplicht (Romeinen)

In de Romeinse wereld,

waar de christenen in havenstad Korinte middenin leven,

was het antwoord volstrekt duidelijk: trouwen is je burgerplicht.

Dat klinkt niet heel romantisch, en dat was het ook niet.

Het hoofddoel van het huwelijk was dat er kinderen kwamen.

Kinderen die voor je konden zorgen als je  oud werd

en die ervoor zorgen dat jouw naam zou voortleven.

Maar die kinderen moesten vooral het Romeinse rijk in stand houden.

Zo’n enorm wereldrijk had natuurlijk altijd behoefte

aan nieuwe arbeidskrachten en soldaten.

Het krijgen van kinderen was dus de norm,

en daarvoor trouwden de Romeinen.

 

dia 5 – Joods: messiasverwachting

In de Joodse wereld ligt dat wat anders.

De Joden hadden natuurlijk geen wereldrijk in stand te houden.

Wel waren kinderen jouw pensioenvoorziening,

al waren er in Israël wetten om bijvoorbeeld weduwen te beschermen.

Maar voor de Joden was er nog een ander, belangrijk argument

om kinderen te krijgen – en daarom om te trouwen:

elk kind dat wordt geboren is een stapje dichter bij de beloofde Messias.

Misschien wordt de Messias wel uit jouw nageslacht geboren.

Krijg jij geen kinderen, dan draag je niet bij aan de komst van de Messias.

Daarom kun je in het Oude Testament verschillende verhalen lezen

over onvruchtbare vrouwen die tóch nog een kind krijgen:

zonder uitzondering zijn dat verhalen over hoe God verder gaat

als het bij ons een doodlopende weg lijkt.

 

dia 6 – Westers: gelukkig worden (liefde)

Wat overeenkomt in de Romeinse en Joodse wereld,

is dat het huwelijk draait om het krijgen van kinderen.

Dat is bij ons anders.

In onze westerse wereld trouwen we om gelukkig te worden.

Het huwelijk gaat niet om kinderen, maar om liefde.

En daar verwachten we veel van – ook singles!

Ik las in een onderzoek uit 2012

dat 98% van de singles in Nederland best een relatie zou willen.

Hoe actief ze daarnaar zoeken, dat verschilt,

maar slechts 2% van de Nederlandse singles wil bewust single blijven.

Bijna iedereen zoekt op een of andere manier naar ‘de liefde’,

en denkt van een liefdesrelatie gelukkig te worden.

Niet voor niets eindigen veel feelgoodfilms

met dat hij en zij elkaar eindelijk vinden,

wat je als kijker vanaf het begin al zag aankomen.

 

2.    Trouwen? Liever niet!

dia 7 – trouwen is goed, niet trouwen beter

Tegenover die hoogdravende verhalen over het huwelijk,

klinkt Paulus als een spelbederver:

‘iemand die trouwt, handelt goed, iemand die niet trouwt, handelt beter.’

Oftewel: trouwen? liever niet!

Volgens Paulus is trouwen geen zonde,

dat is het meest positieve wat hij in dit hoofdstuk over het huwelijk te melden heeft.

Mooi is dat - dat geeft toch te denken…

Paulus verbied niemand om te trouwen,

maar als  je nog kunt kiezen, smeekt Paulus zowat: ‘doe het niet!’

 

Alsof het leven zoveel beter is als je ongetrouwd bent.

Daar is dus 98% van de singles het  niet mee eens.

Idealiseert Paulus het single-zijn niet teveel?

Aan de ene kant hoeven we niet te doen alsof singles zielig zijn,

aan de andere kant kun je het wel degelijk als iets pijnlijks ervaren:

je was liever niet alleen, en hoopt nog eens iemand tegen te komen.

Wat singles bijvoorbeeld missen is iemand om altijd op terug te kunnen vallen,

Iemand die altijd naar jouw verhaal luistert,

maar ook iemand die een arm om je heen slaat en je knuffelt.

Om het over seks nog maar niet te hebben.

De ene single vindt dat ook weer lastiger dan de ander,

maar op de jubelzang van Paulus op het alleen blijven valt wel wat af te dingen.

 

Zelf ervaart Paulus het als één grote zegen

dat hij niet de verantwoordelijkheid van een huwelijk hoeft te dragen,

hij noemt het een ‘gave van God’.

Toen Paulus kon kiezen, heeft hij er bewust voor gekozen niet te trouwen.

En hij zou graag willen dat meer mensen die keuze maken.

Maar de meeste singles hebben er helemaal niet bewust voor gekozen.

Voor de meeste singles ‘is het gewoon zo gegaan.’

Logisch dat je  dan wat minder hoogdravend bent over alleen zijn.

 

Tóch denk ik dat deze woorden van Paulus lucht kunnen geven.

Want het lijkt wel eens alsof trouwen alles is,

alsof  je er pas echt bij hoort als je een relatie hebt.

In de samenleving, maar in de kerk al helemaal.

En dan zegt Paulus: ‘ho, wacht eens even,

laten we niet doen alsof trouwen de standaard is.

Alsof je je levensdoel misloopt als je ongetrouwd blijft.

Nee: als single bén je niet minderwaardig!

Als je trouwt – dán heb je wat uit te leggen.’

Tegenover de hele wereld, en helaas ook de kerk,

die probeert iedereen een partner aan te praten,

zegt de bijbel: het is goed om single te zijn.

 

dia 8 – want: 1. trouwen maakt niet gelukkig

Waarom is dat goed?

Allereerst omdat trouwen niet gelukkig maakt.

Nee, ik bedoel niet dat getrouwd zijn een verschrikking is,

zo ervaar ik het tot nog toe in ieder geval niet,

maar het is gewoon niet waar dat je geluk van je huwelijk afhangt.

Dat is een verwachting, die kan het huwelijk helemaal niet waarmaken.

Ik denk dat dat ook één van de redenen is

dat veel huwelijken in een scheiding eindigen:

je huwelijk bracht niet het geluk waar je op rekende.

 

Het is van alle tijden om hoge verwachtingen van het huwelijk te hebben.

Maar het huwelijk kan die verwachtingen gewoon niet waarmaken.

Neem bijvoorbeeld die verwachting van kinderen,

die in de Romeinse en Joodse wereld zo belangrijk was:

dat heb je gewoon niet in de hand!

Het huwelijk geeft niet altijd zekerheid voor de toekomst.

Het is de Romeinen gewoon niet gelukt

om hun wereldrijk in stand te houden

door het huwelijk als een burgerplicht te beschouwen.

Ook de Joodse reden om te trouwen,

het een plek hebben in de komst van de Messias,

gaat niet meer op: de Messias is al gekomen!

En het is opvallend dat in de bijbel na de geboorte van Jezus

van geen enkele geboorte meer melding wordt gemaakt:

blijkbaar is dat niet meer zo belangrijk, nu hét Kind geboren is.

 

Wij willen dingen van het huwelijk,

die een huwelijk helemaal niet geven kan: zekerheid en geluk.

Er is er maar één die dat kan geven, en dat is God.

Als je dat van een huwelijk wilt,

dan zoek je het op de verkeerde plaats,

dan is je huwelijk een afgod voor je geworden.

 

Paulus ziet dat een huwelijk de plaats van God kan innemen.

‘Een huwelijk,’ zegt Paulus, ‘kan je helemaal in beslag nemen:

je leeft alleen nog maar voor je huwelijk.

Maar dat is niet de bedoeling!

Als christen leef je voor een andere wereld, voor Gods nieuwe wereld.

Zoek je geluk en veiligheid dan niet bij een huwelijk in deze wereld,

verwacht het liever van God!’

 

dia 9 – 2. gezinnen zijn niet de basis

Dus: trouwen maakt niet gelukkig –

dat is reden 1 dat het goed is om single te zijn.

Reden 2: gezinnen zijn niet de basis.

Paulus is niet de eerste die daar op wijst – Jezus zei het ook al.

In Marcus 3, waar mensen Jezus erop wijzen dat zijn moeder en broers hem zoeken.

Jezus antwoordt dan: ‘wie zijn mijn moeder en mijn broers?’

Om die vraag direct te beantwoorden: ‘dat zijn jullie –

ieder die de wil van God doet.’

Dat is radicaal!

Ook op andere plaatsen rammelt Jezus

aan de waarden van huwelijk en gezin.

Die zijn namelijk niet langer de basis van de samenleving.

In Gods nieuwe wereld draait het niet om gezinnen,

draait het niet om wie je biologische familie is,

maar om dat we door  Jezus als broers en zussen aan elkaar worden gegeven.

Dus niet allemaal gezinnetjes, maar één groot gezin.

Wat dat betreft is het merkwaardig wanneer christelijke politieke partijen

zich willen profileren op het thema ‘gezinswaarden’,

en erop hameren dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is.

Want dat ís het in Gods nieuwe wereld niet.

 

En die nieuwe wereld, die begint al.

Paulus zegt: ‘er rest maar weinig tijd.’

Dat is een manier van zeggen dat christenen in 2 werelden leven:

aan de ene kant in deze wereld, de wereld die we kennen,

maar aan de andere kant ook in Gods nieuwe wereld.

Trouwen is dus iets wat bij die oude wereld hoort,

en daarom zegt Paulus:

‘als je trouwt moet je altijd je aandacht tussen die twee werelden verdelen.

Als je getrouwd bent, kun je je zomaar verliezen in je huwelijk, in je gezin,

en kun je je minder richten op die nieuwe wereld.

Door niet te trouwen heb je je handen vrij voor het koninkrijk.’

En ik herken het ook wel: dat een gezin je kan opslokken,

dat je je daar helemaal in verliezen kunt,

en veel minder ruimte hebt voor anderen.

Dát is het gevaar waar Paulus op wijst.

 

In Gods nieuwe wereld zijn gezinnen niet de basis. 

De basis is Jezus, die ons als een nieuwe familie aan elkaar geeft.

En daar is de kerk het begin van: wij zijn de Jezus-familie.

In die familie maakt het niet uit of je een relatie hebt of niet,

want we zijn allereerst broers en zussen van elkaar.

En als broers en zussen zijn we een vangnet voor elkaar.

Dat heeft de kerk altijd al begrepen.

In de Romeinse wereld viel de kerk op

door jonge weduwen niet aan te sporen snel weer te trouwen,

om daarmee hun toekomst veilig te stellen,

maar door als familie zelf die zorg op zich te nemen.

 

3.    Een familie

dia 10 – een familie (gezin)

Wij zijn een familie – een Jezus-familie.

Van kerken wordt vaak gezegd dat er een gezinnetjescultuur is.

Ik denk dat dat klopt: dat we gezinnen te belangrijk maken,

ten koste van het kerkgezin, de nieuwe familie.

Eigenlijk is het best gek dat stellen in de kerk naast elkaar zitten:

thuis zit je ook al naast elkaar op de bank –

waarom zou je in de kerk niet eens naast een andere broer of zus gaan zitten?

Op een familiefeest ga je toch ook niet naast je eigen man of vrouw zitten,

dan wil je toch juist die familieleden spreken die je niet al elke dag ziet?

Ik weet het, deze preek ging over single-zijn,

maar het belangrijkste huiswerk is voor de getrouwden:

verlies jezelf niet in je huwelijk en je gezin!

Wat is  het makkelijk daar helemaal in op te gaan,

het daar zo druk mee te hebben,

dat er geen ruimte meer is voor de Jezus-familie.

Zet je leven voor de nieuwe familie open!

 

dia 11 - maaltijd

Oefen in het familie-van-Jezus zijn.

Dat is wat ik jullie wil meegeven.

Ga met elkaar om als een familie –

waarin het niet uitmaakt of je getrouwd bent of niet.

En wat doe je met je familie?

Volgens mij in ieder geval eten!

Dus nodig elkaar eens uit om samen te eten.

Open je huis, open je leven, open je hart voor elkaar,

want we zijn door Jezus als familie aan elkaar gegeven.

Amen.

1 Korintiërs 7:25-40 - GOD EN SINGLE-ZIJN

Inleiding

dia 1 - zwart

Vorige week zijn we begonnen met een serie preken over relaties.

Toen hadden we het over het huwelijk.

Vandaag gaan we verder met single-zijn.

Volgende week over LHBT’er-zijn,

en de week daarna sluiten we af met een preek over seksueel misbruik.

 

Vandaag dus over single-zijn – zonder liefdesrelatie door het leven gaan.

En dat is heel breed: het maakt nogal verschil of je nooit getrouwd bent,

of dat je gescheiden bent, of dat je weduwe of weduwnaar bent.

Vorige week zei ik al: het lastige van dit soort onderwerpen

is dat ze niet over iedereen gaan.

In dit geval gaat het ook niet over mij: op mijn 23e ben ik getrouwd.

Ik vraag me dus ook wel af: wie ben ik om over dit onderwerp te preken…

Aan de andere kant: ik vind dit onderwerp te belangrijk om over te slaan.

En ook net als vorige week:

het is mijn bedoeling dat iedereen iets aan deze preek heeft,

niet alleen de singles.

 

Omdat ik niet echt ervaringskennis kan inbrengen, heb ik op internet gezocht:

hoe vinden christelijke singles dat in de kerk met hen wordt omgegaan?

Wat ik daarin steeds weer tegenkwam:

singles hebben het gevoel dat ze iets uit te leggen hebben.

Als je vertelt dat je geen relatie hebt, krijg je direct de vraag: ‘waarom niet?’

Terwijl als je getrouwd bent, je nooit de vraag krijgt: ‘waarom?’

Wat best een goede vraag zou zijn trouwens…

Maar als je single bent, dán moet je opeens uitleggen

waarom jij alleen door het leven gaat.

En met wat pech krijg je er nog wat goedbedoelde opmerkingen bij als:

‘o, sorry, het spijt me!’ – alsof het een ernstige ziekte is.

Of: ‘huh, maar je bent zo leuk!’ En: ‘ik weet nog wel iemand voor je.’

Als er vervolgens in de kerk ook nog voor je gebeden wordt

tussen de zieken en de werklozen in,

dan krijg je helemaal het  idee dat je als single zielig bent.

 

dia 2 – God en single-zijn / 1 Kor 7

Maar dat is niet hoe de bijbel tegen singles aankijkt!

Als singles al iets uit te leggen hebben, dan getrouwden helemaal.

Daarover schrijft Paulus, zelf een single, in 1 Korintiërs 7:25-40.

Laten we dat gaan lezen.

 

1.    Waarom mensen trouwen

dia 3 – waarom mensen trouwen

Paulus voert hier een pleidooi om, als het enigszins kan, alleen te blijven.

Ben je al getrouwd, dan is daar niets meer aan te doen,

maar alleen blijven heeft Paulus’ sterke voorkeur.

Zelfs verloofde stelletjes geeft hij in overweging:

‘zou je niet liever zonder het juk van een relatie verder gaan?’

Daarmee doet Paulus behoorlijk revolutionaire uitspraken:

in die tijd was het huwelijk de standaard.

En eigenlijk is het dat nog steeds – als je samenwonen er ook bij rekent.

Maar waarom?

Waarom trouwen mensen?

 

dia 4 – Romeins: burgerplicht (Romeinen)

In de Romeinse wereld,

waar de christenen in havenstad Korinte middenin leven,

was het antwoord volstrekt duidelijk: trouwen is je burgerplicht.

Dat klinkt niet heel romantisch, en dat was het ook niet.

Het hoofddoel van het huwelijk was dat er kinderen kwamen.

Kinderen die voor je konden zorgen als je  oud werd

en die ervoor zorgen dat jouw naam zou voortleven.

Maar die kinderen moesten vooral het Romeinse rijk in stand houden.

Zo’n enorm wereldrijk had natuurlijk altijd behoefte

aan nieuwe arbeidskrachten en soldaten.

Het krijgen van kinderen was dus de norm,

en daarvoor trouwden de Romeinen.

 

dia 5 – Joods: messiasverwachting

In de Joodse wereld ligt dat wat anders.

De Joden hadden natuurlijk geen wereldrijk in stand te houden.

Wel waren kinderen jouw pensioenvoorziening,

al waren er in Israël wetten om bijvoorbeeld weduwen te beschermen.

Maar voor de Joden was er nog een ander, belangrijk argument

om kinderen te krijgen – en daarom om te trouwen:

elk kind dat wordt geboren is een stapje dichter bij de beloofde Messias.

Misschien wordt de Messias wel uit jouw nageslacht geboren.

Krijg jij geen kinderen, dan draag je niet bij aan de komst van de Messias.

Daarom kun je in het Oude Testament verschillende verhalen lezen

over onvruchtbare vrouwen die tóch nog een kind krijgen:

zonder uitzondering zijn dat verhalen over hoe God verder gaat

als het bij ons een doodlopende weg lijkt.

 

dia 6 – Westers: gelukkig worden (liefde)

Wat overeenkomt in de Romeinse en Joodse wereld,

is dat het huwelijk draait om het krijgen van kinderen.

Dat is bij ons anders.

In onze westerse wereld trouwen we om gelukkig te worden.

Het huwelijk gaat niet om kinderen, maar om liefde.

En daar verwachten we veel van – ook singles!

Ik las in een onderzoek uit 2012

dat 98% van de singles in Nederland best een relatie zou willen.

Hoe actief ze daarnaar zoeken, dat verschilt,

maar slechts 2% van de Nederlandse singles wil bewust single blijven.

Bijna iedereen zoekt op een of andere manier naar ‘de liefde’,

en denkt van een liefdesrelatie gelukkig te worden.

Niet voor niets eindigen veel feelgoodfilms

met dat hij en zij elkaar eindelijk vinden,

wat je als kijker vanaf het begin al zag aankomen.

 

2.    Trouwen? Liever niet!

dia 7 – trouwen is goed, niet trouwen beter

Tegenover die hoogdravende verhalen over het huwelijk,

klinkt Paulus als een spelbederver:

‘iemand die trouwt, handelt goed, iemand die niet trouwt, handelt beter.’

Oftewel: trouwen? liever niet!

Volgens Paulus is trouwen geen zonde,

dat is het meest positieve wat hij in dit hoofdstuk over het huwelijk te melden heeft.

Mooi is dat - dat geeft toch te denken…

Paulus verbied niemand om te trouwen,

maar als  je nog kunt kiezen, smeekt Paulus zowat: ‘doe het niet!’

 

Alsof het leven zoveel beter is als je ongetrouwd bent.

Daar is dus 98% van de singles het  niet mee eens.

Idealiseert Paulus het single-zijn niet teveel?

Aan de ene kant hoeven we niet te doen alsof singles zielig zijn,

aan de andere kant kun je het wel degelijk als iets pijnlijks ervaren:

je was liever niet alleen, en hoopt nog eens iemand tegen te komen.

Wat singles bijvoorbeeld missen is iemand om altijd op terug te kunnen vallen,

Iemand die altijd naar jouw verhaal luistert,

maar ook iemand die een arm om je heen slaat en je knuffelt.

Om het over seks nog maar niet te hebben.

De ene single vindt dat ook weer lastiger dan de ander,

maar op de jubelzang van Paulus op het alleen blijven valt wel wat af te dingen.

 

Zelf ervaart Paulus het als één grote zegen

dat hij niet de verantwoordelijkheid van een huwelijk hoeft te dragen,

hij noemt het een ‘gave van God’.

Toen Paulus kon kiezen, heeft hij er bewust voor gekozen niet te trouwen.

En hij zou graag willen dat meer mensen die keuze maken.

Maar de meeste singles hebben er helemaal niet bewust voor gekozen.

Voor de meeste singles ‘is het gewoon zo gegaan.’

Logisch dat je  dan wat minder hoogdravend bent over alleen zijn.

 

Tóch denk ik dat deze woorden van Paulus lucht kunnen geven.

Want het lijkt wel eens alsof trouwen alles is,

alsof  je er pas echt bij hoort als je een relatie hebt.

In de samenleving, maar in de kerk al helemaal.

En dan zegt Paulus: ‘ho, wacht eens even,

laten we niet doen alsof trouwen de standaard is.

Alsof je je levensdoel misloopt als je ongetrouwd blijft.

Nee: als single bén je niet minderwaardig!

Als je trouwt – dán heb je wat uit te leggen.’

Tegenover de hele wereld, en helaas ook de kerk,

die probeert iedereen een partner aan te praten,

zegt de bijbel: het is goed om single te zijn.

 

dia 8 – want: 1. trouwen maakt niet gelukkig

Waarom is dat goed?

Allereerst omdat trouwen niet gelukkig maakt.

Nee, ik bedoel niet dat getrouwd zijn een verschrikking is,

zo ervaar ik het tot nog toe in ieder geval niet,

maar het is gewoon niet waar dat je geluk van je huwelijk afhangt.

Dat is een verwachting, die kan het huwelijk helemaal niet waarmaken.

Ik denk dat dat ook één van de redenen is

dat veel huwelijken in een scheiding eindigen:

je huwelijk bracht niet het geluk waar je op rekende.

 

Het is van alle tijden om hoge verwachtingen van het huwelijk te hebben.

Maar het huwelijk kan die verwachtingen gewoon niet waarmaken.

Neem bijvoorbeeld die verwachting van kinderen,

die in de Romeinse en Joodse wereld zo belangrijk was:

dat heb je gewoon niet in de hand!

Het huwelijk geeft niet altijd zekerheid voor de toekomst.

Het is de Romeinen gewoon niet gelukt

om hun wereldrijk in stand te houden

door het huwelijk als een burgerplicht te beschouwen.

Ook de Joodse reden om te trouwen,

het een plek hebben in de komst van de Messias,

gaat niet meer op: de Messias is al gekomen!

En het is opvallend dat in de bijbel na de geboorte van Jezus

van geen enkele geboorte meer melding wordt gemaakt:

blijkbaar is dat niet meer zo belangrijk, nu hét Kind geboren is.

 

Wij willen dingen van het huwelijk,

die een huwelijk helemaal niet geven kan: zekerheid en geluk.

Er is er maar één die dat kan geven, en dat is God.

Als je dat van een huwelijk wilt,

dan zoek je het op de verkeerde plaats,

dan is je huwelijk een afgod voor je geworden.

 

Paulus ziet dat een huwelijk de plaats van God kan innemen.

‘Een huwelijk,’ zegt Paulus, ‘kan je helemaal in beslag nemen:

je leeft alleen nog maar voor je huwelijk.

Maar dat is niet de bedoeling!

Als christen leef je voor een andere wereld, voor Gods nieuwe wereld.

Zoek je geluk en veiligheid dan niet bij een huwelijk in deze wereld,

verwacht het liever van God!’

 

dia 9 – 2. gezinnen zijn niet de basis

Dus: trouwen maakt niet gelukkig –

dat is reden 1 dat het goed is om single te zijn.

Reden 2: gezinnen zijn niet de basis.

Paulus is niet de eerste die daar op wijst – Jezus zei het ook al.

In Marcus 3, waar mensen Jezus erop wijzen dat zijn moeder en broers hem zoeken.

Jezus antwoordt dan: ‘wie zijn mijn moeder en mijn broers?’

Om die vraag direct te beantwoorden: ‘dat zijn jullie –

ieder die de wil van God doet.’

Dat is radicaal!

Ook op andere plaatsen rammelt Jezus

aan de waarden van huwelijk en gezin.

Die zijn namelijk niet langer de basis van de samenleving.

In Gods nieuwe wereld draait het niet om gezinnen,

draait het niet om wie je biologische familie is,

maar om dat we door  Jezus als broers en zussen aan elkaar worden gegeven.

Dus niet allemaal gezinnetjes, maar één groot gezin.

Wat dat betreft is het merkwaardig wanneer christelijke politieke partijen

zich willen profileren op het thema ‘gezinswaarden’,

en erop hameren dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is.

Want dat ís het in Gods nieuwe wereld niet.

 

En die nieuwe wereld, die begint al.

Paulus zegt: ‘er rest maar weinig tijd.’

Dat is een manier van zeggen dat christenen in 2 werelden leven:

aan de ene kant in deze wereld, de wereld die we kennen,

maar aan de andere kant ook in Gods nieuwe wereld.

Trouwen is dus iets wat bij die oude wereld hoort,

en daarom zegt Paulus:

‘als je trouwt moet je altijd je aandacht tussen die twee werelden verdelen.

Als je getrouwd bent, kun je je zomaar verliezen in je huwelijk, in je gezin,

en kun je je minder richten op die nieuwe wereld.

Door niet te trouwen heb je je handen vrij voor het koninkrijk.’

En ik herken het ook wel: dat een gezin je kan opslokken,

dat je je daar helemaal in verliezen kunt,

en veel minder ruimte hebt voor anderen.

Dát is het gevaar waar Paulus op wijst.

 

In Gods nieuwe wereld zijn gezinnen niet de basis. 

De basis is Jezus, die ons als een nieuwe familie aan elkaar geeft.

En daar is de kerk het begin van: wij zijn de Jezus-familie.

In die familie maakt het niet uit of je een relatie hebt of niet,

want we zijn allereerst broers en zussen van elkaar.

En als broers en zussen zijn we een vangnet voor elkaar.

Dat heeft de kerk altijd al begrepen.

In de Romeinse wereld viel de kerk op

door jonge weduwen niet aan te sporen snel weer te trouwen,

om daarmee hun toekomst veilig te stellen,

maar door als familie zelf die zorg op zich te nemen.

 

3.    Een familie

dia 10 – een familie (gezin)

Wij zijn een familie – een Jezus-familie.

Van kerken wordt vaak gezegd dat er een gezinnetjescultuur is.

Ik denk dat dat klopt: dat we gezinnen te belangrijk maken,

ten koste van het kerkgezin, de nieuwe familie.

Eigenlijk is het best gek dat stellen in de kerk naast elkaar zitten:

thuis zit je ook al naast elkaar op de bank –

waarom zou je in de kerk niet eens naast een andere broer of zus gaan zitten?

Op een familiefeest ga je toch ook niet naast je eigen man of vrouw zitten,

dan wil je toch juist die familieleden spreken die je niet al elke dag ziet?

Ik weet het, deze preek ging over single-zijn,

maar het belangrijkste huiswerk is voor de getrouwden:

verlies jezelf niet in je huwelijk en je gezin!

Wat is  het makkelijk daar helemaal in op te gaan,

het daar zo druk mee te hebben,

dat er geen ruimte meer is voor de Jezus-familie.

Zet je leven voor de nieuwe familie open!

 

dia 11 - maaltijd

Oefen in het familie-van-Jezus zijn.

Dat is wat ik jullie wil meegeven.

Ga met elkaar om als een familie –

waarin het niet uitmaakt of je getrouwd bent of niet.

En wat doe je met je familie?

Volgens mij in ieder geval eten!

Dus nodig elkaar eens uit om samen te eten.

Open je huis, open je leven, open je hart voor elkaar,

want we zijn door Jezus als familie aan elkaar gegeven.

Amen.