Preek - Matteüs 6b - ONBEZORGD

Inleiding

Vandaag wil ik verder met je luisteren naar Jezus.

Al een paar weken preek ik over blokken uit de zogeheten bergrede,

Jezus’ eerste grote hoorcollege,

en daar gaan we vandaag mee verder.

In het blok van vandaag heeft Jezus het over zorgen.

 

Nu heb ik wel vaker over zorgen gepreekt,

maar ik heb gewoon niet zoveel aanleg voor bezorgdheid.

Voor mij een lekker veilig onderwerp dus.

Dat is trouwens niet omdat ik zo’n geweldig christen ben

die zich Jezus’ onderwijs op dit punt volledig eigen heeft gemaakt –

het is eerder omdat ik best makkelijk kan zijn, en denk: ‘’t zal wel.’

Wat ook helpt, is dat ik een behoorlijk zorgeloos leven heb.

Ik heb nog nooit op de 20e van de maand bang bij de kassa gestaan

omdat ik niet wist of er nog genoeg op de rekening stond voor de boodschappen.

En al beweeg ik veel te weinig, drink ik elke avond cola,

en biecht ik bij dezen op dat ik mijn mondkapje nog nooit gewassen heb,

toch heb ik nooit iets serieus medisch gehad.

Ter verdediging: ik draag dat kapje ook maar een half uur per week.

 

Hoe dan ook: dit jaar voelt het anders.

Ik merk dat ik me vaker druk maak –  wat eigenlijk hetzelfde is als me zorgen maken.

De reden is vrij simpel: corona.

Ik denk dat corona iedereen zorgen bezorgt.

Zorgen om je gezondheid, of om je geestelijke gezondheid.

Zorgen om je werk en inkomen.

Zorgen omdat je alleen thuis zit, of juist veel te veel op elkaars lip zit.

En wat mij betreft de vervelendste: je kunt helemaal nergens meer op rekenen.

Ik vind het steeds moeilijker om te denken: ’’t zal wel’ –

ik wil gewoon mijn leven terug!

En daarmee ben ik officieel toegetreden tot de club van bezorgde mensen.

Direct de grootste club van Nederland, met zo’n 17 miljoen leden.

Hoor ik er ook eens bij…

 

Zonder gekheid: het is logisch als je je in deze tijd zorgen maakt.

Maar fijn is het niet! En ook niet nodig.

Jezus wijst in het tweede deel van Matteüs 6 een andere weg:

een weg om onbezorgd te leven,

ook al is er genoeg waar je je druk om zou kunnen maken.

We gaan het lezen: Matteüs 6:19-34.

 

1.   Dagelijkse zorgen

Vanuit heel Galilea en ver daarbuiten zijn de mensen toegestroomd

om naar Jezus te luisteren.

Ze hangen aan Jezus’ lippen en vergeten de tijd.

Maar misschien dat bij dit onderwerp iedereen nog wel extra gespitst luistert.

Want zorgen, die hebben ze allemaal.

Het leven in Israël, en in de provincie Galilea al helemaal, was nu eenmaal hard.

Natuurlijk, er waren ook welgestelden,

maar die hadden wel betere dingen te doen

dan naar Galilea afreizen om naar Jezus te luisteren – vonden ze zelf.

Voor de mensen die op de berghelling om Jezus heen zitten

is elke dag weer een gevecht.

Dus als Jezus over zorgen begint, heeft hij de volle aandacht.

 

Ze hadden dan ook serieuze zorgen.

Niet over of ze in de zomervakantie wel naar het buitenland zouden kunnen,

of over dat mondkapjes voor geen meter zitten.

Dat zijn zorgen die je nog kunt relativeren:

je hebt een huis, je hebt het warm, je hebt genoeg te eten –

dus waar hébben we het eigenlijk over.

Dat houdt ik mijzelf ook steeds voor als ik mopperig begin te worden.

Maar de zorgen van Jezus’ eerste publiek

zijn heel wat moeilijker te relativeren.

Is er morgen weer genoeg te eten en te drinken?

En die vieze, gescheurde broek, eigenlijk kan het gewoon niet meer,

maar dan moet je in je onderbroek de straat op…

Wij kunnen wel het gevoel hebben dat nu niets zeker is,

dat we niets vooruit kunnen plannen omdat wat vandaag kan,

morgen misschien wel niet meer kan,

maar dat was toen nog veel sterker.

Je wist niet eens of je te eten kreeg!

 

En over zúlke zorgen begint Jezus.

Over de boodschappen.

Over een warme trui.

Over een veilige plek.

Dingen die we tegenwoordig als mensenrechten zien.

Dingen waarvan het helemaal niet gek is

dat het je zorgen geeft als je niet weet of je ze morgen hebt.

Dus als Jezus zegt ‘maak je geen zorgen’,

dan gaat dat over de meest basale dingen,

dus al helemaal over de minder basale zorgen!

 

2.   Goede zorgen maken onbezorgd

Maar Jezus zegt niet: ‘maak je geen zorgen.’ Punt.

Jezus vaardigt hier geen totaalverbod op zorgen uit.

Jezus zegt dat je je zorgen moet maken over de goede dingen.

Dus niet over jezelf, niet over eten of drinken, niet over je gezondheid en kleding.

Die lijst kun je natuurlijk nog veel langer maken:

het gaat over je ouders, je kinderen, je kleinkinderen,

over je werk, je financiële situatie, je imago,

over het coronavirus, de maatregelen,

en of we dat als kerk wel overleven.

Jezus zegt: ‘je hebt ze nodig, maar maak je er geen zórgen over.’

 

Want je zorgen vertellen je wat voor jou het allerbelangrijkste is!

Daar begint Jezus mee:

‘verzamel voor jezelf geen schatten op aarde.’

En dat kunnen kleine dingen zijn:
voor die mensen bij Jezus op de berghelling

is het al een schat om een week eten op voorraad te hebben.

Dus Jezus heeft het gewoon over hamsteren.

En hij vertelt waarom dat niet zo’n goed idee is:

daar zit je dan met je jaarvoorraad tomatensaus

die je nooit op krijgt voor de houdbaarheidsdatum.

Het beschimmelt en je kunt het weggooien.

Of iets anders: je hebt je leven helemaal op orde,

en er hoeft maar iets te gebeuren, een virusje ofzo,

en het is weer afgebroken.

 

Schatten op aarde zijn kwetsbaar.

Maar dat is niet het enige probleem:

‘waar je schat is’, zegt Jezus, ‘zal ook je hart zijn.’

Dus: de schatten die jij verzamelt, wat die ook maar zijn,

vertellen jou wie je bent.

Ze vertellen wat voor jou het allerbelangrijkste is in het leven.

Maar hoe mooi aardse schatten ook zijn,

ze zijn het niet waard het belangrijkste te worden, als een god vereerd te worden.

 

Dat is hét recept voor een bezorgd leven.

Want als die aardse schatten zó belangrijk zijn,

dan móet je er ook bovenop zitten!

Ze zijn je leven – dus je doet alles om ze te beschermen.

Maar overal zijn bedreigingen, dus wordt je bezorgd.

Je houdt jezelf voor dat jij invloed hebt,

terwijl we dit jaar wel weer gemerkt hebben

dat we dan een veel te hoge dunk van onszelf hebben…

Uiteindelijk is bezorgdheid gewoon een manier

om niet te hoeven erkennen dat je geen controle hebt.

En als we nu, na een klein jaar corona,

nog steeds denken dat we dat wel hebben,

dan hebben we bijzonder weinig geleerd…

 

Maar hoe kom je van die bezorgdheid af?

Jezus zegt: ‘door je om de goede dingen zorgen te maken!

Maak je liever druk om Gods zaak!’

Jezus zegt dus niet: ‘maak je geen zorgen meer’,

maar: ‘maak je druk om iets anders: Gods koninkrijk.’

 

We zijn niet gemaakt om ons zorgen te maken over de dagelijkse dingen.

Net als de vogels en de bloemen.

Heb je wel eens een bezorgde koolmees zien hamsteren bij de Albert Heijn?

Of heb je wel eens een tulp uren in de spiegel zien kijken,

twijfelend welk jurkje ze aan moest trekken?

‘Nou dan,’ zegt Jezus, ‘waarom maken jullie je dan wel zo druk?

Jullie hemelse Vader zorgt voor ze – dus voor jullie al helemaal!’

En dat geeft de vogels en de bloemen de ruimte te doen waarvoor ze gemaakt zijn:

er gewoon zijn, en zo in hun schitterende eenvoud te wijzen naar God.

Ook jij bent gemaakt voor God:

pas in verbinding met hem word jij zoals je bedoeld bent,

net als de bloemen en vogels ben jij er om God groot te maken,

dus laat dat je grootste en enige zorg zijn!

‘Zoek eerst het koninkrijk van God.’

 

Dat is niet minder dan een manier van leven.

Het is met open ogen de wereld inkijken,

en je steeds laten verrassen door hoe God daar al bezig is.

Het is jouw leven in dienst stellen van Gods zaak,

zodat de grote vraag niet meer is hoe jij dit jaar overleeft,

maar hoe je dit jaar mee bouwen mag aan Gods koninkrijk.

Het hoeft niet eens te betekenen dat je andere dingen moet doen,

maar wel dat je de dingen die je al doet voor God doet.

Steek je energie, ín het leven dat je hebt, in liefhebben en dienen,

in plaats van je zorgen te maken om jouw leventje.

Dán verzamel je schatten in de hemel.

 

‘En’, zegt Jezus, ‘dan zullen al die anderen dingen je erbij gegeven worden.’

Oftewel: als jij de goede zorgen hebt, de zorg voor Gods zaak,

dan ga je merken dat je in die andere dingen onbezorgd wordt.

In het licht van Gods koninkrijk worden je zorgen kleiner

en durf je, net als de vogels en de bloemen,

te vertrouwen dat God je wel geeft wat nodig is,

voor vandaag, voor morgen, voor de eeuwigheid.

Dan stort je wereld niet in als een virus roet in het eten gooit

en het allemaal anders gaat dan jij bedacht had,

want Gods zaak laat zich echt niet door een virus stoppen!

Dan wordt je onbezorgd, als Jezus,

die helemaal vanuit deze woorden leefde,

zich druk maakte, zich gaf, voor maar één ding: Gods koninkrijk,

en zich geen moment zorgen maakte over andere dingen

omdat hij zijn Vader vertrouwde.

 

3.   Zoek Gods zaak

Maak je dus druk om 1 ding: Gods koninkrijk.

Zoek Gods zaak.

Ik wil je 2 vragen meegeven die je daarbij kunnen helpen.

Ik zou zeggen: stel ze jezelf of je huisgenoten deze week een paar keer,

om zo te oefenen Gods zaak te zoeken.

Daar komen ze: vraag 1 – waar zie jij Gods koninkrijk al?

Waar zie jij dat God regeert, dat zijn rijk doorbreekt?

Dat kan van alles zijn: van een mooie bloem,

tot een gebaar van liefde tot een indrukwekkende film.

Vraag 2 – hoe heeft wat jij doet te maken met Gods zaak?

De gewone dingen, die je elke dag doet,

hoe kun je ze voor God en zijn koninkrijk doen?

Wat heeft God te maken met je werk, je relaties, je boodschappen?

Hoe dien jij daarmee Gods zaak?

 

Zoek Gods zaak – dat wil ik ook jullie, Chris, Rensmarijn en Wim, meegeven.

Jullie worden bevestigd als lid van het stafteam, jullie gaan Menorah leiding geven.

Doe het zonder zorgen, doe het niet vanuit een controlerende houding,

maar richt je op Gods koninkrijk: dan komt het helemaal goed!

Amen.

Matteüs 6b - ONBEZORGD

Inleiding

Vandaag wil ik verder met je luisteren naar Jezus.

Al een paar weken preek ik over blokken uit de zogeheten bergrede,

Jezus’ eerste grote hoorcollege,

en daar gaan we vandaag mee verder.

In het blok van vandaag heeft Jezus het over zorgen.

 

Nu heb ik wel vaker over zorgen gepreekt,

maar ik heb gewoon niet zoveel aanleg voor bezorgdheid.

Voor mij een lekker veilig onderwerp dus.

Dat is trouwens niet omdat ik zo’n geweldig christen ben

die zich Jezus’ onderwijs op dit punt volledig eigen heeft gemaakt –

het is eerder omdat ik best makkelijk kan zijn, en denk: ‘’t zal wel.’

Wat ook helpt, is dat ik een behoorlijk zorgeloos leven heb.

Ik heb nog nooit op de 20e van de maand bang bij de kassa gestaan

omdat ik niet wist of er nog genoeg op de rekening stond voor de boodschappen.

En al beweeg ik veel te weinig, drink ik elke avond cola,

en biecht ik bij dezen op dat ik mijn mondkapje nog nooit gewassen heb,

toch heb ik nooit iets serieus medisch gehad.

Ter verdediging: ik draag dat kapje ook maar een half uur per week.

 

Hoe dan ook: dit jaar voelt het anders.

Ik merk dat ik me vaker druk maak –  wat eigenlijk hetzelfde is als me zorgen maken.

De reden is vrij simpel: corona.

Ik denk dat corona iedereen zorgen bezorgt.

Zorgen om je gezondheid, of om je geestelijke gezondheid.

Zorgen om je werk en inkomen.

Zorgen omdat je alleen thuis zit, of juist veel te veel op elkaars lip zit.

En wat mij betreft de vervelendste: je kunt helemaal nergens meer op rekenen.

Ik vind het steeds moeilijker om te denken: ’’t zal wel’ –

ik wil gewoon mijn leven terug!

En daarmee ben ik officieel toegetreden tot de club van bezorgde mensen.

Direct de grootste club van Nederland, met zo’n 17 miljoen leden.

Hoor ik er ook eens bij…

 

Zonder gekheid: het is logisch als je je in deze tijd zorgen maakt.

Maar fijn is het niet! En ook niet nodig.

Jezus wijst in het tweede deel van Matteüs 6 een andere weg:

een weg om onbezorgd te leven,

ook al is er genoeg waar je je druk om zou kunnen maken.

We gaan het lezen: Matteüs 6:19-34.

 

1.   Dagelijkse zorgen

Vanuit heel Galilea en ver daarbuiten zijn de mensen toegestroomd

om naar Jezus te luisteren.

Ze hangen aan Jezus’ lippen en vergeten de tijd.

Maar misschien dat bij dit onderwerp iedereen nog wel extra gespitst luistert.

Want zorgen, die hebben ze allemaal.

Het leven in Israël, en in de provincie Galilea al helemaal, was nu eenmaal hard.

Natuurlijk, er waren ook welgestelden,

maar die hadden wel betere dingen te doen

dan naar Galilea afreizen om naar Jezus te luisteren – vonden ze zelf.

Voor de mensen die op de berghelling om Jezus heen zitten

is elke dag weer een gevecht.

Dus als Jezus over zorgen begint, heeft hij de volle aandacht.

 

Ze hadden dan ook serieuze zorgen.

Niet over of ze in de zomervakantie wel naar het buitenland zouden kunnen,

of over dat mondkapjes voor geen meter zitten.

Dat zijn zorgen die je nog kunt relativeren:

je hebt een huis, je hebt het warm, je hebt genoeg te eten –

dus waar hébben we het eigenlijk over.

Dat houdt ik mijzelf ook steeds voor als ik mopperig begin te worden.

Maar de zorgen van Jezus’ eerste publiek

zijn heel wat moeilijker te relativeren.

Is er morgen weer genoeg te eten en te drinken?

En die vieze, gescheurde broek, eigenlijk kan het gewoon niet meer,

maar dan moet je in je onderbroek de straat op…

Wij kunnen wel het gevoel hebben dat nu niets zeker is,

dat we niets vooruit kunnen plannen omdat wat vandaag kan,

morgen misschien wel niet meer kan,

maar dat was toen nog veel sterker.

Je wist niet eens of je te eten kreeg!

 

En over zúlke zorgen begint Jezus.

Over de boodschappen.

Over een warme trui.

Over een veilige plek.

Dingen die we tegenwoordig als mensenrechten zien.

Dingen waarvan het helemaal niet gek is

dat het je zorgen geeft als je niet weet of je ze morgen hebt.

Dus als Jezus zegt ‘maak je geen zorgen’,

dan gaat dat over de meest basale dingen,

dus al helemaal over de minder basale zorgen!

 

2.   Goede zorgen maken onbezorgd

Maar Jezus zegt niet: ‘maak je geen zorgen.’ Punt.

Jezus vaardigt hier geen totaalverbod op zorgen uit.

Jezus zegt dat je je zorgen moet maken over de goede dingen.

Dus niet over jezelf, niet over eten of drinken, niet over je gezondheid en kleding.

Die lijst kun je natuurlijk nog veel langer maken:

het gaat over je ouders, je kinderen, je kleinkinderen,

over je werk, je financiële situatie, je imago,

over het coronavirus, de maatregelen,

en of we dat als kerk wel overleven.

Jezus zegt: ‘je hebt ze nodig, maar maak je er geen zórgen over.’

 

Want je zorgen vertellen je wat voor jou het allerbelangrijkste is!

Daar begint Jezus mee:

‘verzamel voor jezelf geen schatten op aarde.’

En dat kunnen kleine dingen zijn:
voor die mensen bij Jezus op de berghelling

is het al een schat om een week eten op voorraad te hebben.

Dus Jezus heeft het gewoon over hamsteren.

En hij vertelt waarom dat niet zo’n goed idee is:

daar zit je dan met je jaarvoorraad tomatensaus

die je nooit op krijgt voor de houdbaarheidsdatum.

Het beschimmelt en je kunt het weggooien.

Of iets anders: je hebt je leven helemaal op orde,

en er hoeft maar iets te gebeuren, een virusje ofzo,

en het is weer afgebroken.

 

Schatten op aarde zijn kwetsbaar.

Maar dat is niet het enige probleem:

‘waar je schat is’, zegt Jezus, ‘zal ook je hart zijn.’

Dus: de schatten die jij verzamelt, wat die ook maar zijn,

vertellen jou wie je bent.

Ze vertellen wat voor jou het allerbelangrijkste is in het leven.

Maar hoe mooi aardse schatten ook zijn,

ze zijn het niet waard het belangrijkste te worden, als een god vereerd te worden.

 

Dat is hét recept voor een bezorgd leven.

Want als die aardse schatten zó belangrijk zijn,

dan móet je er ook bovenop zitten!

Ze zijn je leven – dus je doet alles om ze te beschermen.

Maar overal zijn bedreigingen, dus wordt je bezorgd.

Je houdt jezelf voor dat jij invloed hebt,

terwijl we dit jaar wel weer gemerkt hebben

dat we dan een veel te hoge dunk van onszelf hebben…

Uiteindelijk is bezorgdheid gewoon een manier

om niet te hoeven erkennen dat je geen controle hebt.

En als we nu, na een klein jaar corona,

nog steeds denken dat we dat wel hebben,

dan hebben we bijzonder weinig geleerd…

 

Maar hoe kom je van die bezorgdheid af?

Jezus zegt: ‘door je om de goede dingen zorgen te maken!

Maak je liever druk om Gods zaak!’

Jezus zegt dus niet: ‘maak je geen zorgen meer’,

maar: ‘maak je druk om iets anders: Gods koninkrijk.’

 

We zijn niet gemaakt om ons zorgen te maken over de dagelijkse dingen.

Net als de vogels en de bloemen.

Heb je wel eens een bezorgde koolmees zien hamsteren bij de Albert Heijn?

Of heb je wel eens een tulp uren in de spiegel zien kijken,

twijfelend welk jurkje ze aan moest trekken?

‘Nou dan,’ zegt Jezus, ‘waarom maken jullie je dan wel zo druk?

Jullie hemelse Vader zorgt voor ze – dus voor jullie al helemaal!’

En dat geeft de vogels en de bloemen de ruimte te doen waarvoor ze gemaakt zijn:

er gewoon zijn, en zo in hun schitterende eenvoud te wijzen naar God.

Ook jij bent gemaakt voor God:

pas in verbinding met hem word jij zoals je bedoeld bent,

net als de bloemen en vogels ben jij er om God groot te maken,

dus laat dat je grootste en enige zorg zijn!

‘Zoek eerst het koninkrijk van God.’

 

Dat is niet minder dan een manier van leven.

Het is met open ogen de wereld inkijken,

en je steeds laten verrassen door hoe God daar al bezig is.

Het is jouw leven in dienst stellen van Gods zaak,

zodat de grote vraag niet meer is hoe jij dit jaar overleeft,

maar hoe je dit jaar mee bouwen mag aan Gods koninkrijk.

Het hoeft niet eens te betekenen dat je andere dingen moet doen,

maar wel dat je de dingen die je al doet voor God doet.

Steek je energie, ín het leven dat je hebt, in liefhebben en dienen,

in plaats van je zorgen te maken om jouw leventje.

Dán verzamel je schatten in de hemel.

 

‘En’, zegt Jezus, ‘dan zullen al die anderen dingen je erbij gegeven worden.’

Oftewel: als jij de goede zorgen hebt, de zorg voor Gods zaak,

dan ga je merken dat je in die andere dingen onbezorgd wordt.

In het licht van Gods koninkrijk worden je zorgen kleiner

en durf je, net als de vogels en de bloemen,

te vertrouwen dat God je wel geeft wat nodig is,

voor vandaag, voor morgen, voor de eeuwigheid.

Dan stort je wereld niet in als een virus roet in het eten gooit

en het allemaal anders gaat dan jij bedacht had,

want Gods zaak laat zich echt niet door een virus stoppen!

Dan wordt je onbezorgd, als Jezus,

die helemaal vanuit deze woorden leefde,

zich druk maakte, zich gaf, voor maar één ding: Gods koninkrijk,

en zich geen moment zorgen maakte over andere dingen

omdat hij zijn Vader vertrouwde.

 

3.   Zoek Gods zaak

Maak je dus druk om 1 ding: Gods koninkrijk.

Zoek Gods zaak.

Ik wil je 2 vragen meegeven die je daarbij kunnen helpen.

Ik zou zeggen: stel ze jezelf of je huisgenoten deze week een paar keer,

om zo te oefenen Gods zaak te zoeken.

Daar komen ze: vraag 1 – waar zie jij Gods koninkrijk al?

Waar zie jij dat God regeert, dat zijn rijk doorbreekt?

Dat kan van alles zijn: van een mooie bloem,

tot een gebaar van liefde tot een indrukwekkende film.

Vraag 2 – hoe heeft wat jij doet te maken met Gods zaak?

De gewone dingen, die je elke dag doet,

hoe kun je ze voor God en zijn koninkrijk doen?

Wat heeft God te maken met je werk, je relaties, je boodschappen?

Hoe dien jij daarmee Gods zaak?

 

Zoek Gods zaak – dat wil ik ook jullie, Chris, Rensmarijn en Wim, meegeven.

Jullie worden bevestigd als lid van het stafteam, jullie gaan Menorah leiding geven.

Doe het zonder zorgen, doe het niet vanuit een controlerende houding,

maar richt je op Gods koninkrijk: dan komt het helemaal goed!

Amen.